พอคิดว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ มันช่างน่าปวดหัวยิ่ง
หยุดเสาร์-อาทิตย์ก็เหมือนไม่ได้หยุด อิจฉาน้องเว่อร์
พรุ่งนี้น้องมันไม่ต้องไปรร. ชีวิตชั่งอยุติธรรม
วันพรุ่งนี้และก็ทั้งอาทิตย์ คาบว่างถูกริบ
ไม่รู้ว่าครูจะขออะไรนักหนา ถ้าครูเขาขอพักเที่ยงได้
คงขอไปแล้วมั่งเนี่ย ตำแหน่งในห้องก็ช่างกดดัน
แต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ เพื่อนก็บอกว่าอย่าคิดมาก
ไอ้เราก็พยายามอยู่
แต่ถ้าไม่ได้เจอกับตัวเอง ก็คงไม่รู้หรอก
...เปลี่ยนไป...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น